علان کلینی

علان کلینی. [ ع َل ْ لا ن ِ ک ُ ل َ ] ( ا خ ) علی بن محمدبن ابراهیم بن علان، مکنی به ابوالحسن. از محدثین امامیه زمان غیبت صغری. وی دائی محمدبن یعقوب کلینی است. او راست: اخبار القائم ( ع ). ( از ریحانة الادب ج 3 ص 115 ).

علی بن محمد بن ابراهیم بن علان مکنی به ابوالحسن از محدثین امامیه زمان غیبت صغری

💡 شیخ کلینی (۸۶۴–۹۴۱ م) (۲۵۸–۳۲۹ ق) در احادیث باب غیبت کتاب اصول کافی که در خلال دوره سفرا (موسوم به غیبت صغرا) گرد آورد به موضوع غیبت و علت آن پرداخت.

💡 زبانی که در M صدق می‌کند یک زبان منظم است که با عبارت منظم *((*۱)۰(*۱)۰)*۱ نشان داده می‌شود. "*" همان ستاره کلینی است؛ برای مثال *۱ نشان‌دهنده هر تعداد نامنفی (شاید صفر عدد) از نماد ۱ است.