طاق ابفام

( طاق آبفام ) طاق آبفام. [ ق ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است:
آب محیطروز کرامات کرده پل
بگذشته ز آتشین پل این طاق آبفام.خاقانی.

( طاق آبفام ) کنایه از آسمان است

💡 به یک دست ایوان یکی طاق دید/زدیده بلندی او ناپدید. (فردوسی)

💡 از ضمیرت دیده‌ام آن کنگر طاقی که هم آفرینش را مکان بی‌مکانی آمدست

💡 دل از سودای آن ابرو عجب نیست که نکند سود دارد مابه ها طاق

💡 از خیال آن دو ابرو مردمان چشم ما طاق ها بهر گذر بر روی جیحون بسته اند

💡 ای با غم و مصیبت دور زمانه جفت ای درمقام صبر و رضا طاق وبی همال!

💡 هر درش از دلگشایی صبح عید دیگرست وز هلال عید بخشد هر خم طاقی نشان