طاق مینا

طاق مینا. [ ق ِ ] ( ترکیب اضافی، اِمرکب ) کنایه است از آسمان. طاق مینائی:
پیش از این کاین سقف سبز و طاق مینابرکشند
منظر چشم مرا ابروی جانان طاق بود.حافظ.

💡 به زیر این خمیده طاق مینا دو چشم آدمیت زوست بینا

💡 پیش ازآن‌کاید خم اسرار مخموران به جوش طاق مینا خانهٔ تحقیق برگ تاک بود

💡 زمین در جنب این نُه طاق مینا چو خشخاشی بود برروی دریا

💡 فروزندهٔ شمع و ناهید مهر فرازندهٔ طاق مینا سپهر

💡 تا قیامت چرخ را دل خون از اوست سرخی این طاق مینا گون از اوست