طاعون فتیات

لغت نامه دهخدا

طاعون فتیات. [ ن ِ ف َ ت َ ] ( اِخ ) آن را طاعون اشراف نیز گویند، در زمان حجاج بروز کرد. و از آن رو بدین دو نام خوانده شده است که بسیاری از دوشیزگان و اشراف بدان هلاک شدند.

فرهنگ فارسی

که آنرا طاعون اشراف نیز گویند در زمان حجاج بروز کرد.

جمله سازی با طاعون فتیات

💡 پس از تصرف معبد آپولون توسط یونانیان، آگاممنون او را ربود. پدرش به آپولون شکایت کرد و آپولون یونانیان را به طاعون مبتلا کرد. آگاممنون پس از نه روز سرانجام راضی شد او را پس دهد به شرط آن‌که اخیلس، بریسئیس را به او بدهد. این امر موجب قهر و کناره‌گیری اخیلس از جنگ شد.

💡 آنگاه آن زن را به خیمه خود برد و با او زنا کرد، و این چنین بود که بیماری واگیر طاعون به سراغ بنی‌اسرائیل آمد و همه آن‌ها در خطر مرگ قرار گرفتند.