لغت نامه دهخدا
صیغه ساز. [ غ َ / غ ِ ] ( نف مرکب ) آنکه صیغه سازد. آنکه کلمه را مطابق قواعد علم صرف و دستور زبان بصورتهای گوناگون درآورد تا معانی مختلف دهد.
صیغه ساز. [ غ َ / غ ِ ] ( نف مرکب ) آنکه صیغه سازد. آنکه کلمه را مطابق قواعد علم صرف و دستور زبان بصورتهای گوناگون درآورد تا معانی مختلف دهد.
( صفت ) آن که کلمه را مطابق قواعد صرف به صورتهای گوناگون در آورد تامعانی مختلف دهد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مذهب فنیقیها بتپرستی بود و آیینهای زیادی از بابل برگرفته بودند. در میان خدایانشان در درجه اول بعل (خدای آسمان) بود که او را «ملکارت» یعنی پادشاه خدایان میخواندند. از خدایان مؤنث بیش از سایرین عشتروت را میپرستیدند که همان ایشتار (ایستار) بابلیهاست و او را ملکهٔ آسمان و خدای زادوولد میدانستند. از سایر خدایان ال ربالنوع سامیها معروف بود که در صیغه مؤنث آلات میگفتند.
💡 نظریه ای وجود دارد که سووا گوریونین در حدود ۱۵۴۲–۱۵۴۵ صیغه تاکدا شینگن شد (تنبون ۱۱–۱۴)، زیرا تاکدا کاتسویوری در سال ۱۵۴۶ متولد شد (تنبون ۱۵). همچنین گفته میشود که سووا گوریونین زنی با زیبایی بینظیر بود و در میان بسیاری از صیغههای تاکدا شینگن از محبوبیت خاصی برخوردار بود.