صفائی سینوبی

صفائی سینوبی. [ ص َ ی ِ ] ( اِخ ) وی در اوائل کار سلطان سلیم قدیم درگذشت. او را دیوانی است. دو بیت از وی در زبدة الاشعار عبدالحی فائض آمده است. ( کشف الظنون ).

وی در اوائل کار سلطان سلیم قدیم در گذشت

💡 نداشت کعبه صفائی به پیش درگهش اسرار از آن گذشتم و احرام کوی یار ببستم

💡 صفائی از پی تاریخ مرگ آنها گفت حسین مریم مابین هفته‌ای مردند

💡 صوفی صافی در مذهب ما دانی کیست آن که با بادهٔ صافیش صفائی باشد

💡 درد می را بخاک ره ریزند در خرابات بی صفائی نیست

💡 چون صوفیان صورت در نیلگون وطائی لیک از صفت چو ایشان دور از صف صفائی

💡 هر دل که هوای آشنائی دارد همچون رخ فرخش صفائی دارد