صخره صماء

صخره صماء. [ ص َ رَ / رِ ی ِ ص َم ْ ما ] ( ع اِ مرکب ) صخرة صَمّاء؛ سنگ سخت رست. ( منتهی الارب ). || ( اِخ ) سنگی است در بیت المقدس که در هوا معلق مانده. چون یک بار زنی حامله را از خوف در زیر آن وضع حمل شده بود لهذا دیواری بزیر آن سنگ کشیده اند و گویند که دیوار با آن سنگ وصول نیافته، هنوز در هوا معلق است. ( غیاث اللغات ):
زمزم فشانم از مژه در زیر ناودان
طوفان خون ز صخره صما برآورم.خاقانی.صخره برآورد سر رفعت چو مصطفی
شکل قدم بصخره صما برافکند.خاقانی.کعبه را بینند از حلقه در حلقه زلف
نقطه خالش از آن صخره صما بینند.خاقانی.خاک اگر گرید و نالد چه عجب کآتش را
بانگ گریه ز دل صخره صما شنوند.خاقانی.بگوش صخره صما اگر فروخوانم
ز ذوق چاک زند کوه صدره خارا.کمال اسماعیل.نه آفتاب و نه مهتاب نور بخشیدی
اگر مقیم بدندی چو صخره صما.مولوی.حاجت موری بعلم غیب بداند
در بن چاهی بزیر صخره صما.سعدی.

💡 از قدیمی‌ترین آثار هنری در زیمبابوه می‌توان به نقاشی‌های صخره‌ای [۱] در این کشور اشاره کرد که مربوط به هزار تا ۱۰ هزار سال قبل هستند.

💡 خون لعل آید برون از چشمه‌های کوه اگر بشنود این قصه گوش صخره صمای او

💡 قبر پیتر در آغاز به وسیلهٔ یک سنگ قرمز، به نشانهٔ اسمش که در زبان یونانی به معنی سنگ یا صخره می‌باشد، نشانه‌گذاری شده بود و چند سال بعد یک آرامگاه روی آن ساخته شد. پس از بیش از ۳۰۰ سال، باسیلیکای قدیمی سن پیترز در این مکان ساخته شد.

💡 کیست آن منعم، که از انعام بی پایان خویش مور را در صخره صمّا بود روزی رسان؟

💡 بنال ای بلبل دستان ازیرا نالهٔ مستان میان صخره و خارا اثر دارد اثر دارد