صاچمه ریز

صاچمه ریز. [ م َ / م ِ ] ( نف مرکب ) ساچمه ریز. آنکه صاچمه ریزد.

ساچمه ریز

💡 که چون قفل درج سخن باز کرد جهان را گهر ریز این راز کرد

💡 همیشه تا که بود برگ ریز وقت خزان هماره تا که بود سبزه خیز فصل بهار

💡 غنچه آزاد است از گلبازی تمثال رنگ ای حیا آیینهٔ ما هم به این آداب ریز

💡 از آن پس برآورد شمشیر تیز به تیغ اندرون کردشان ریز ریز

💡 توئی را با منی بر خاک ره ریز که ما را جز تو و من، اهرمن نیست

💡 خون ریز ز خسرو، ار میی ندهی این کن، اگر نمی‌کنی آن‌ها