شوره فروش

شوره فروش. [ رَ / رِ ف ُ ] ( نف مرکب ) فروشنده شوره. فروشنده ازتات پتاسیم: ملاح؛ شوره فروش. ( منتهی الارب ).

فروشنده شوره

💡 نه‌گنبدی‌که‌گنبدگردون به عمر خویش آبی ندیده بود در آن خاک شوره‌ زار

💡 شوره از خاک دمد پس گل و سنبل روید غوره از تاک رسد پس می حمرا بینی

💡 بقات باد که تا مهر آسمان گیه‌گون به خاصیت بنماید ز شوره مهر گیاهی

💡 در موکب تو شوره چو خاک بهشت گشت در ساغر تو باده چو آب حیات باد

💡 قلزم من کی کشد تخته هر کشتیی ؟ شوره تو کی چرد ز ابر گهربار من

💡 به نزدیک من نیست جز ریگ و شوره اگر نزد او من نه مشکین عبیرم