شور باخوری

شورباخوری. [ خوَ / خ ُ ] ( اِ مرکب ) ظرفی برای نهادن شوربا و دیگر آشها بر خوان. ( یادداشت مؤلف ).

ظرفی برای نهادن شوربا و دیگر آشها بر خوان.

💡 سه چیز آورد پادشاهی به شور کزآن هر سه شه را بود بخت شور

💡 منوچهر با این همه شور و شر همی کرد شاهی به پیرانه سر

💡 گرچه در این شور و شرم غرقه بحر شکرم گرچه اسیر سفرم تازه به بوی وطنم

💡 بخت من از تست شور ای بت شیرین دهن تنگ شکر برگشا تلخ مکن کام من

💡 شور در خاطرم افکند لبِ شیرینت ظاهر آن است که شوریده تر از فرهادم

💡 ای بیخبر به درد دل ما رسیده رو شور سپند محفل حسرت شنیده رو