شره مند

شره مند. [ ش َ رَه ْ م َ ] ( ص مرکب ) آزمند. حریص. شره ناک. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به مترادفات کلمه شود.

آزمند حریص شره ناک

💡 شاگردی این خلق کند از پی ارشاد شرک و شره و شیطنت و شیوه شیاد

💡 روزی نمی‌شود که برغم شکرفروش از خنده شره را شکرستان نمی‌کنی

💡 خیل حرامی از شره رانده برون ز چارسو پشت به حرمت نبی در به حرم نهاده رو

💡 این نعمت جان را که به ناگاه در آمد ای سرد مزاجان ز دل و جان شرهی کو

💡 تا خوان و نان بسازی از غایت شره گویی دو چشم تو شود از هر سویی چهار

💡 (قال على بن الحسين (عليه السلام ): و اما حق ولدك فتعلم انه منك و مضاف اليك فىعاجل الدنيا بخيره و شره و انك مسئول عما و ليه...فاعمل فى امره عمل المتزين بحسن اثره عليه فىعاجل الدنيا المغدر الى فيما بيتك و بينه بحسن القيام عليه و لاخذله منه. (904) )