شاهسون دویزن

شاهسون دویزن نام یکی از تیره‌های ایل بزرگ شاهسون است، این نام در لغت‌نامه دهخدا به‌عنوان تیره‌ای از شاهسون‌ها ذکر شده و به ساختار ایلی - عشایری اشاره دارد. ایل شاهسون از ایلات ترک‌تبار ایران است که نام آن به معنای «دوستدار شاه» بوده و ریشه‌های تاریخی آن به دوره صفویه بازمی‌گردد. تیره‌های مختلف این ایل، از جمله دویزن، در گذشته به شیوه کوچ‌نشینی زندگی می‌کردند و در طول زمان بخشی از آنان یکجانشین شده‌اند. پراکندگی جمعیت شاهسون‌ها عمدتاً در اردبیل، آذربایجان شرقی و غربی، زنجان، قزوین و بخش‌هایی از مرکز ایران دیده می‌شود.