شال افکنی

شال افکنی. [ اَ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل شال افکن. || عملی است که کودکان همسایه در شب چهارشنبه سوری کنند و آن این است که شالی یا طنابی از باجه خانه همسایه آویزند و صاحب خانه چیزی درآن بندند و بالا فرستند کودک را. ( یادداشت مؤلف ).

عمل شال افکن یا عملی است که کودکان همسایه در شب چهارشنبه سوری کنند و آن این است که شالی یا طنابی از باجه خانه همسایه آویزند و صاحب خانه چیزی در آن بندند و بالا فرستند کودک را.

💡 مانی به شکل نعل و در آن روی آتشین من عاشقم تو نعل در آتش چه افکنی

💡 در خم چوگان خویشم هر زمان خسته و سرگشته چون گوی افکنی

💡 اگر آتش است آتش این روشنی ندارد نگه چون بدوی افکنی

💡 چون همه تیری بیندازی تمام پس کمان کین به بازوی افکنی

💡 دامان تست و دست من ار افکنی سرم ممکن مدان که دست ز دامن بدارمت

💡 آندم که پرده افکنی از روی خود بود نقد روان زنده دلان رونمای تو