سیم ماغ

سیم ماغ. [ م ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سیم بهبهانی. ( آنندراج ). رجوع به سیم شود.

سیم بهبهانی

💡 تا چون دلم در آن چه سیمین دراوفتد دل برکشم زچاه بدان عنبرین رسن

💡 بنیکنامی کوشید و نیکنامی یافت چو اصل نیکی نامش بدو تیغ زر و سیم

💡 اول چو بدرهٔ سیم از نور بدر بوده وآخر ز شرم رویت خود را هلال کرده

💡 آسمان بر فرق نرگس دوخت شش ترکی کلاه بوستان در پای سوسن ریخت هر سیم و زری

💡 (سده سیم پ.م. - سده بیست‌ونهم پیش از میلاد مسیح - سده بیست‌وهشتم پ.م. - سده‌های دیگر)

💡 ز قبه های ملون بپای اسب تو در بجای سیم و زر، ای شاه، جان کنیم نثار