سیر دشتی
لغت نامه دهخدا
سیر دشتی. [ رِ دَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) طبیبان اسقوردیون را گویند. ( ذخیره خوارزمشاهی ). اسم ثوم بری است و بیونانی سقوردیون گویند. ( فهرست مخزن الادویه ).
فرهنگ فارسی
طبیبان اسقوردیون را گویند
جمله سازی با سیر دشتی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 برین چشمه آبشخور میش نیست همان غرم دشتی مرا خویش نیست
💡 پدید آمد از دور دشتی فراخ پر از باغ و میدان و ایوان و کاخ
💡 چو گلدستهست پوسیده شود زود به دشتی رو کز او رستهست هیهات
💡 گر در بهشت باشد نادان بیتعبد پس در بهشت باشد نخچیر و گور دشتی
💡 در دامن دشتی که نه راه است نه منزل عمریست که محملکش آواز درایم
💡 مأوا کشیدهایم به دشتی که تا ابد برق آب میخورد ز زبان گیاه او
💡 در بازارهای محلی، سیر دشتی به دلیل عطر بسیار قوی و طعم تند و تیزش همواره مورد توجه ویژه خریداران و آشپزهای ماهر قرار دارد.
💡 استفاده از مقداری سیر دشتی در تهیه انواع سوپ و خوراکهای مختلف، میتواند طعم غذا را به طرز چشمگیری تغییر داده و آن را لذتبخش کند.
💡 کشاورزان منطقه برای تولید سیر دشتی با کیفیت بالا، از روشهای سنتی و مراقبتهای ویژه در طول فصل رشد استفاده میکنند تا محصولی عالی داشته باشند.