سگالش جستن

سگالش جستن.[ س ِ ل ِ ج ُ ت َ ] ( مص مرکب ) مشورت کردن:
سگالش نجوئیم جز با ردان
خردمند و بیداردل موبدان.فردوسی.

مشورت کردن

💡 محتشم را به مال مالش کن بی‌درم را به خون سگالش کن

💡 شبیخون سگالش گرفتم نخست مرا در دل اندیشه ای بد درست

💡 بزد بانگ بر پاسبان رهنورد که با دوستان کس سگالش نکرد

💡 نقش با نقاش چه سگالد دگر چون سگالش اوش بخشید و خبر

💡 برفت و همه شب سگالش گرفت که فردا ز خوردن چه سازد شگفت