سوگندهای قران

[ویکی فقه] سوگندهای قرآن. سوگند به معنای حسن و جمال می باشد و وجه تسمیه سوگند به قسم اینست که گویا شخص با سوگند یاد کردن از زیبایی و جمال آن چیزی که قسم می خورد بهره می برد.
"قَسْم" در لغت به معنای جزءجزء کردن و "قِسْم" به معنای بهره بردن و "قَسَم" در اصل از "قَسامه" بوده (یمین و سوگندی که بر اولیاء مقتول ادا شود)، به معنای حسن و جمال می باشد.
سوگند در اصطلاح
سوگند در اصطلاح فقهی و قرآنی، اسمی برای "حلف" به کار برده شده است؛ وجه نامگذاری سوگند یادکردن به "قسم" اینست که یادکننده قسم گویا با سوگند خوردن در هر جایگاهی که باشد از زیبایی و جمال آن چیزی که به آن قسم می خورد، بهرهایی می برد؛
وجه تسمیه یمین به سوگند
و "یمین" را از آن جهت به معنای سوگند گرفته اند که عرب چون در حین پیمان بستن و هم سوگند شدن، دست راست یکدیگر را می فشردند، لذا به طور مجاز یمین گفته اند.
سوگند از منظر قرآن
...

💡 بخوردند سوگندهای گران که تا زنده‌ایم از کران تا کران

💡 بخوردند سوگندهای گران هرانکس که بودند ایرانیان

💡 بخوردند سوگندهای گران که پیمان شکستن نبود اندران