سنت های الهی درباره امت ها

[ویکی فقه] آنچه که مسلم است خداوند سنتهایی دارد که برای همه امتها مشترک بوده، که در این مقاله اندک اشاره ای می کنیم.
قرآن ضمن اذعان بر هویت و شخصیت امّتها و تأکید بر همسانی آنان در امیال و فطریات به برخی سنتهای الهی که به طور یکسان درباره همه امّتها اجرا شده اشاره فرموده است تا صاحبان عقل و بصیرت در آن ها تأمّل کرده و درسها و عبرتهای لازم را بگیرند: «لَقَد کانَ فی قَصَصِهِم عِبرَةٌ لاُِولِی الاَلبب» عمده سنتهای مزبور عبارت است از:
← ارسال پیامبران
بحارالانوار؛ بینات؛ التبیان فی تفسیر القرآن؛ التحقیق فی کلمات القرآن الکریم؛ ترتیب کتاب العین؛ تفسیر الصافی؛ تفسیر العیاشی؛ تفسیر القرآن العظیم، ابن کثیر؛ التفسیر الکبیر؛ تفسیر نمونه؛ جامع البیان عن تأویل آی القرآن؛ جامعه و تاریخ از دیدگاه قرآن؛ الدرالمنثور فی التفسیر بالمأثور؛ روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم؛ شرح اصول الکافی؛ صیانة القرآن من التحریف؛ الکافی؛ کشف الاسرار و عدة الابرار؛ لسان العرب؛ مبانی جامعه شناسی؛ مجمع البحرین؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن؛ مجموعه آثار، استاد مطهری؛ مفردات الفاظ القرآن؛ مناقب آل ابی طالب؛ المیزان فی تفسیر القرآن؛ نثر طوبی؛ وسائل الشیعه.

💡 ((لونس كاراليه )) ((اريك نيژل )) دكتر پروفسور لهارمو )) ((ليموندد دكسترت)) درباره شكر تيغال اينطور مى نويسد:

💡 و درباره ابراهيم (عليه السلام ) فرموده: (واذ ابتلى ابراهيم ربه بكلمات فاتمهنقال انى جاعلك للناس اماما).

💡 رواياتى از معصومين (ع ) درباره مفاد آيه (نساءكم حرث لكم...)

💡 انذار و عدم انذار درباره ايشان يكسان است و قابليت ايمان ندارند.

💡 قرآن مى گويد همه پيروان كتب آسمانى پيشين (متاءسفانه ) گرفتار اين انحرافاتمذهبى شده اند و اين حكم درباره همه آنها است.

💡 البته، خواننده محترم بايد بداند كه درباره سببنزول اين آيات اقوال ديگرى نيز هست كه بخاطر ضعف و سستى آنها متعرض ‍ نمى شويم.