سلطنت ران

سلطنت ران. [ س َ طَ ن َ ] ( نف مرکب ) پادشاه. ( آنندراج ) ( بهار عجم ). سلطنت راننده.آنکه پادشاهی کند. ( فرهنگ فارسی معین ):
یکی سلطنت ران و صاحب شکوه
فرو خواست رفت آفتابش بکوه.سعدی.

( صفت ) آنکه پادشاهی کند سلطان پادشاه.

💡 سر چرا عاقل فرود آرد، به تاجل سلطنت باید آخر پای خود را در کفن پیچید و رفت

💡 از سر نهاده ام هوس تاج سلطنت ز آن دم که بر درت چو خیالی گدا شدم

💡 با سلطنت وصل چه جای دگران است اهلی اگر این بحث کند جای نزاع است

💡 ای نهال مملکت از عدل تو بر یافته وی همای سلطنت از عدل تو پر یافته

💡 دلق گدای عشق را گنج بود در آستین زود به سلطنت رسد هرکه بود گدایِ تو

💡 آفتاب سلطنت گویی گذشتستی و باز مانده بر ره فوجی از واماندگان لشگر است