سرفراز گردیدن

سرفراز گردیدن. [ س َ ف َ گ َ دی دَ ] ( مص مرکب ) مفتخر شدن. نازیدن:
از عدل تو دین سرفراز گردید
وز جاه تو ملک افتخار دارد.مسعودسعد.

مفتخر شدن. نازیدن

💡 خواهی که سرفراز شوی، خاکسار باش راهی جز آستان نبود صدر خانه را

💡 به نیکی برایشان شوی سرفراز از ایشان به نیکی مکش دست باز

💡 بدو گفت مصعب: که ای سرفراز چه بودت که ما را نبردی نماز؟

💡 گرچه تبار تو خسروان جهانند توبه همه روی سرفراز و تباری

💡 در سراندازی سرافرازی تراست سرفرازی کن که جان بازی تراست