سحابی جذبی

«سحابی جذبی» در علم نجوم به نوعی سحابی گفته می‌شود که نور ستارگان یا منابع نوری پشت سر خود را جذب می‌کند و به همین دلیل به صورت تیره یا تاریک دیده می‌شود. این نوع سحابی از ابرهای بزرگ گاز و غبار کیهانی تشکیل شده است که در فضای میان‌ستاره‌ای پراکنده‌اند. ذرات غبار موجود در این ابرها توانایی جذب یا پراکندن نور ستارگان پس‌زمینه را دارند. در نتیجه وقتی از زمین به آن‌ها نگاه می‌کنیم، به شکل لکه‌های تاریک در میان نواحی روشن آسمان دیده می‌شوند. به همین دلیل به آن‌ها «سحابی تاریک» نیز گفته می‌شود. نام انگلیسی این پدیده «absorption nebula» یا «dark nebula» است. این سحابی‌ها معمولاً در میان کهکشان راه شیری مشاهده می‌شوند. بسیاری از این ابرهای تاریک محل تولد ستارگان جدید نیز هستند. با گذشت زمان، فشرده شدن گاز و غبار درون آن‌ها می‌تواند باعث شکل‌گیری ستاره‌ها شود. بنابراین «سحابی جذبی» ابری کیهانی از گاز و غبار است که با جذب نور پس‌زمینه، به صورت ناحیه‌ای تاریک در آسمان دیده می‌شود.