ستی زرین

ستی زرین. [ س ِت ْ تی ِ زَرْ ری ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نام آهنگی است:
یکی چون معبد مطرب، دوم چون زلزل رازی
سیم چون ستی زرین، چهارم چون علی مکی.
منوچهری ( دیوان چ دبیرسیاقی ص 133 ). رجوع به آهنگ شود.

نام آهنگی است

💡 یکی تخت زرین بران تیغ کوه ز انبوه یکسو و دور از گروه

💡 بفرمود تا تخت زرین نهند به میدان پرخاش ژوپین نهند

💡 شراب رحمت حق تا بخلق پیماید گرفته است بکف از هلال، زرین جام

💡 چو بازی برآورد چرخ روان به زرین و سیمین دو گوی دوان

💡 بران ترگ زرین و زرین سپر غمی شد سر از چاک چاک تبر

💡 همه غرقه در جوشن و سیم و زر سپرهای زرین و زرین کمر