سبعه ٔ امعا

سبعه امعا. [ س َ ع َ / ع ِ ی ِ اَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) عبارت از معده و شُش و روده که اثناعشر و صائم و دقیق و اعور و قولون و مستقیم است. ( آنندراج ) ( غیاث ).

عبارت از معده و شش و روده که اثنا عشر و صائم و دقیق و اعور و قولون و مستقیم است

💡 در دوره قاجاریه خور و بیابانک را قرای سبعه می‌گفتند و بنا به نوشته اعتمادالسلطنه در مرآت البلدان این قراء عبارت بودند از: خور، جندق، فرخی، مهرجان، بیاضه، اردیب، گرمه.

💡 گذشته از آن كه معناى احديت، صمديت و...، طبقتحليل گذشته در هاضمه مفاهمه عرب جاهلى كه اوج ادبى وى سبعه معلقه بود، نمىگنجيد و در فاهمه ملحدان، مشركان و مشبهان كه در رهن طبيعت و گرو ماده بوده اند جا نمىگيرد. البته ادراك ابتدايى و تحليل مبادى اوليه آيات مزبور ميسور لغت دانان عرباست.

💡 16- شيخ شمس الدين محمد بن ابى نحاس، كه در قرائت، كتاب (الشاطبيه )، و قرآنكريم - طبق قرائت قراء سبعه - را بر او خواندم، و بار دوم به خواندن قرائت قراء عشرهنزد او آغاز كردم كه نتوانستم آنرا به پايان رسانم.

💡 روستای سبعه (خرمشهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرمشهر در استان خوزستان ایران است.

💡 اسماعيليه فرقه اى هستند كه پس از شش اماماول شيعيان، فرزند بزرگ امام صادق عليه السلام به ناماسماعيل يا فرزند اسماعيل، محمد را به امامت مى پذيرند يعنى به هفت امامقائل اند و لذا به سبعه هم ناميده شده اند.

💡 در مجموعه شريفه اى كه تمام آن به خط شيخ شمس الدين صاحب كرامات، محمّد بن علىجباعى، جدّ شيخ بهايى است و اوّل آن قصايد سبعه ابن ابى الحديد و بعد از آن مختصركتاب جعفريات و غير آن مذكور است كه يافت شده كه در عقيق سرخى مكتوب بود: