سبب لفظی مد

[ویکی فقه] عوامل لفظی کشش حرف مد؛ همزه و سکون می باشد.
مراد از «سبب لفظی مد» اموری است که در کلام به صورت لفظ وجود دارد و باعث کشش حرف مد هنگام تلفظ می شود؛ در مقابل «سبب معنوی مد» که در لفظ موجود نیست.
انواع سبب لفظی مد
سبب لفظی مد که پس از حرف مد قرار می گیرد دو نوع است: ۱. همزه (مانند: جاء، سوء و سیئ بهم)؛ ۲. سکون (مانند: مفلحون و آلان).
تشدید عاملی دیگر
تشدید نیز چون در واقع یک حرف ساکن در خود دارد و حرف ساکن نیز مقدم است، از اسباب لفظی مد شمرده شده است؛ مانند: دآبه و ضالین.

💡 لفظی است خوشدلی که ز معنی است نا امید اندوه معنی ای که به لفظش نیاز نیست

💡 از خلق تو هرگه بزبان آرم لفظی چون خلق تو گردد دم از آن لفظ معطر

💡 مفهوم عبارت است از صورت ذهنی، خواه در مقابل آن لفظی وضع شده باشد خواه وضع نشده باشد.

💡 زیر هر لفظی ز الفاظ تو شاه و خواجه را مدغم و مضمر بشارتهای فتح است و ظفر

💡 برای پاکی لفظی شبی بروز آرد که مرغ و ماهی باشند خفته و او بیدار

💡 با بی زبانی ها زبان، دارند اشیاء‌ جهان هر یک به لفظی غیر آن گوید تو را مدح و ثنا