سامان گرا

[باستان شناسی، زبان شناسی] ← قیاسی

💡 چه پروا توشهٔ واماندگی چون در کمر دارم به جایی می رسم اکنون که سامان سفر دارم

💡 سری به ما بکش و کار ما به سامان کن ز علم خویش رسان درد جهل ما به علاج

💡 بهارم خرمی از تازه‌رویی‌های او دارد وگرنه غنچه‌ای دارد به دل سامان باغم را

💡 اگر خواهی رسی در وی گذر کن از هوای دل بهل سامان غالی را بمان ایوان عالی را

💡 چو ابر بر سرمردم تمام احسان باش معاش خلق جهان را تو میر سامان باش