ساغری هروی

ساغَری هَرَوی (قرن ۹ق)
شاعر ایرانی. از مردم ساغر بود و با جامی دوستی داشت. از ابیاتی که از او در تذکره ها مانده معلوم است اشعارش چندان از ظرافت و لطافت شاعرانه بهره ای ندارد. خرده گیری های طنزآمیز جامی از اشعار او معروف است.

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
شاعر. وی از مردمان ناحیه ساغر و از شاعران دربار تیموریان در هرات بود. گویند: شخصی متمول و در عین حال ممسک و تنگ چشم بود. وی با جامی و ویسی معاصر بود و با آنها به ویژه جامی شوخی هایی داشته است. او در هرات درگذشت و در همان جا نیز دفن شد.

💡 ساغری از تلخرویی باز می دارد مرا می تواند کرد شیرین، شبنمی دریای من

💡 صائب بکش ز میکده عشق ساغری ته جرعه نشاط به رخسار باغ ریز

💡 نگرفته ایم چون خم می ساعتی قرار هر جا که ساغری و سبویی ندیده ایم

💡 زاهد امشب تا سحر با ما شراب ناب زد ساغری هر دم به طاق ابروی محراب زد

💡 ساغری دارد به کف هر قطره باران بهار فیض ساقی گشته مفت باده نوشان بهار

💡 خوش در میخانه را بگشاده اند ساغری پر می به رندان داده اند