زرد چول

زردچول. [ زَ ] ( اِ ) فولاد و آهن سخت. ( ناظم الاطباء ).

فولاد و آهن سخت

💡 ز روی زرد و لب خشک و چشم تر پیداست نشان عشق چه حاجت به شاهد است و گواه

💡 120-  مرغى است بزرگتر از مرغ خانگى گردنى بلند و بالهايى زرد دارد.

💡 دو زلف تو چوکند زرد و سرخ‌روی مرا کند ز غمزه کبود آن دو چشم جادوگر

💡 به جنگ آزمائی برون خواست مرد برون شد دلیری به خفتان زرد

💡 این‌همه صفرای تو بر روی زرد سرکهٔ ابروی تو کاری نکرد

💡 به سرخی چشم او چون ارغوان شد به زردی روی او چون زعفران شد