زحل گون

لغت نامه دهخدا

زحل گون. [ زُ ح َ ] ( ص مرکب ) مانند زحل، زحل آسا. در این بیت خاقانی آمده:
رشوت حلمش دهد جوشن مریخ را
چون بکف شاه دید تیغ زحل گون فلک.خاقانی.

فرهنگ فارسی

مانند زحل زحل آسا

جمله سازی با زحل گون

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 1- بعضى آسمانهاى هفتگانه را، همان (سيارات سبع ) مى دانند (عطارد زهره، مريخ،مشترى، زحل، و ماه و خورشيد) كه به عقيده دانشمندان فلكى قديم جزء سيارات بودند.

💡 ای نحس چو مریخ و زحل بی‌گه و گاه چون زهره غرو چو مشتری غره به جاه

💡 چنان گوید که از بیمش زحل رایتر کدزهره زمین را بشکند مهره فلک را بگسلد چنبر

💡 و دور اعظم زحل، 255 سال است و گفته اند كه آن عمر سامرى است از بنىاسرائيل.

💡 خط زهره است چو از شمس روی سوی زحل خط مریخ چو از زهره به برجیس روی

💡 رزماری سعید زحلان (زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۳۷ – درگذشتهٔ ۱۰ مه ۲۰۰۶) مورخ و نویسنده فلسطینی-آمریکایی و خواهر ادوارد سعید بود.

💡 آسمان در آن شب بسیار تاریک و زحل گون بود، گویی که تمام ستاره‌ها پشت ابرهای ضخیم پنهان شده بودند تا نور خود را نشان ندهند.

💡 شاعر با استفاده از واژه زحل گون، سعی داشت فضای غم‌انگیز و تیره و تار حوادث تلخ زندگی شخصیت اصلی داستان را به خوبی توصیف کند.

💡 آن منظره‌ی زحل گون و سنگین، حسی از تنهایی و سکوت مطلق را به بیننده منتقل می‌کرد که گویی زمان در آن نقطه متوقف شده است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران