زبونی طمع
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تمایل شدید نفس از روی آزمندی را طمع گویند.حضرت علی (علیه السلام ) در خطبه ها و نامه ها به مضرات طمع اشاره فرموده اند.
"طمع" در لغت تمایل نفس به چیزی از روی آرزوی شدید و آزمندی است.
زبونی در طمع
فی وصف عیسی (علیه السّلام): و لم تکن له زوجة تفتنه، و لا ولد یحزنه، و لا مال یلفته و لا طمع یذله؛ در توصیف عیسی (علیه السّلام) می فرماید: برای او همسری نبود که وسیله تشویش خاطر او شود و فرزندی نبود که اندوهگینش سازد و مالی نبود که او را به خود مشغول بدارد، طمعی در چیزی نداشت که او را پست و خوار گرداند.»
← مطیعان فرمان الهی
۱. ↑ المفردات فی غریب القرآن، ماده طمع، ص۳۰۷.
...
جمله سازی با زبونی طمع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ز انتظار رهیدی که کی صبا بوزد نه بحر را تو زبونی نه بسته شستی
💡 ز یک یک ذره سوی دوست راه است ولی ره نیست بهتر از زبونی
💡 پسرش گفت چرا ترش و زبونی گفتا زانکه من معتقد عقلم نه پیرو بخت
💡 زمستان ز مستان نبیند زبونی و گر خود بلا بارد از ابر خونی
💡 زبونی چه دیدی که توسن شدی چه بیداد کردم که دشمن شدی
💡 هرچه دانی از جفا با من بکن کت زبونی نیک در چنگ آمدست