زاج بامیانی

لغت نامه دهخدا

زاج بامیانی. [ ج ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) قسمی زاج زرد است. بیرونی گوید: در هند بوسیله زاج زرد بامیانی و یا زاج سفید مولتانی جوهر شمشیر [ آب داده ] را ظاهر میسازند. ( الجماهر بیرونی ص 253 ). و رجوع به مخزن الادویه و زاج اصفر شود.

فرهنگ فارسی

قسمی زاج زرد است

جمله سازی با زاج بامیانی

💡 نقل قول سید انور آزاد: «هنرمندانی که در دمبوره توانایی خاص داشته‌اند و حق استادی دارند: استاد شاه‌عوض از اسماعیلیه‌های بامیان، استاد غلام‌سرور سرخوش، استاد غلام‌سخی بامیانی (بچه میرزاگل) استاد صفدر توکلی، استاد صفدر خیرعلی، استاد خان‌محمد دلبری.»