ریاح افرسه

ریاح افرسه. [ ح ِ اَ رِ س َ / س ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) ریاح الافرسة. ریاح افرسه. زوال فقره ای از فقرات پشت باشد از جای خویش برای ورم سخت که در زیر آن پیدا آید. ( یادداشت مؤلف ): فصل سی وهشت در وجع ظهر و ریاح افرسه و عرق النسا و نقرس و دوالی بکار آید. ( منهاج المبتدئین ). درد پشت و تهیگاه و مهره ها که به تازی ریاح الافرسه گویند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).

ریاح الافرسه. ریاح افرسه. زوال فقره از فقرات پشت باشد از جای خویش برای ورم سخت که در زیر آن پیدا آید.

💡 چمن از لطف خدا گشته چو مسجد معبد بسته صفها بلب جو ز ریاحین بیحد

💡 خطه باغ از ریاحین سبزتر از خط دوست گوشه شاخ از شکوفه پر درر چون گوش یار

💡 کباب ترش (کباب آغشته به رب انار و گشنیز و دیگر ریاحین و طعم دهنده‌های محلی)

💡 از ریاحین صف زده نظارگان بر هر کنار چون عروسان گلبنان اندر میان آراسته

💡 ساقی بیا و دامن گل بر سبو فشان مست شراب هم به ریاحین فرو فشان

💡 گل چو یوسف میفروشد حسن در مصر چمن چون خریداران بگردش از ریاحین انجمن