رویید نگاه

روییدنگاه. [ دَ ] ( اِ مرکب ) محل انبات و روییدگی و فزونی. ( ناظم الاطباء ). منبت. رستنگاه: مَورِم؛ روییدنگاه دندان. مَشجَر؛ روییدنگاه درخت. ( یادداشت مؤلف ). قصیص، قصقص؛ روییدنگاه موی سینه. ( منتهی الارب ). قصباء؛ روییدنگاه نی و کلک. ( منتهی الارب ).

محل انبات و روییدگی و فزونی

💡 چو خاک شاه شدم ارغوان ز من رویید چو مات شاه شدم جمله لعب را بردم

💡 از بقیهٔ خور که در دندانش ماند کرم‌ها رویید و بر دندان نشاند

💡 رسته گزها جای سرو و نسترن خار و خس رویید جای یاسمن

💡 پر و بال از جلال حق رویید قفس و مرغ و بیضه پران شد

💡 بر جای بوسهٔ لبان اهریمن، بر دو کتف ضحاک دو مار سیاه رویید. مارها را از بن بریدند، اما به جای آن‌ها بی‌درنگ دو مار دیگر رویید. ضحاک پریشان شد و در پی چاره افتاد. پزشکان هرچه کوشیدند سودمند نیفتاد.