روغن ماندپرورد

💡 گرم روغنی بودی اندر چراغ وزین نیک و بد نیز چندی فراغ

💡 جدا گردد مصفّا مانده روغن حقیقت همچنین دان جان و هم تن

💡 بده آبم چو قرعه بر من افتاد که باتو نان من در روغن افتاد

💡 بسی روغن از مغز و از چشم اوی گرفتند افزون ز سیصد سبوی

💡 لطف مفزای که گه گاه چراغ هم بمیرد چو فزون شد روغن

💡 چو دانا به روغن نگه کرد گفت که این بند بر من نشاید نهفت