روز امارندا

روزامارندا. [ ] ( یونانی، اِ ) ابن البیطار گوید: معنی لغوی آن ریشه گل سرخی ( الاصل الوردی ) است. دیسقوریدوس گوید: این گیاهی است که در بلاد موسوم به ماقدونیا ( مقدونیه ) میروید و شبیه قُسط ( نوعی عود )، ولی سبکتر از آن است. دندانه دار است و اگر آن را بسایند بوی گل سرخ دهد. جالینوس گفته است: قوت آن لطیف و محلل است و از گرم در آخر درجه دوم و اول درجه ٔسوم است بگفته دیسقوریدوس اگر آن را با ناردین بیامیزند و آب آن را بر سر ریزند و بر پیشانی و صدغها نهند برای رفع سردرد بسیار سودمند باشد. ( مفردات ابن البیطار ). از ترجمه لکلرک این گیاه ساقط شده است.

ابن البیطار گوید: معنی لغوی آن ریشه گل سرخی است.

💡 آید که خصمش در کجا در چشم‌ کی روز وغا همچون چه چون ‌کوه بلا از فربهی نه از ورم

💡 زر سنجیده این یک همه روز روشن مشک پیچیده آن یک همه گی از شبه تار

💡 در این چمن منم ای مرغ کز سیه روزی نخست برق فنا سوخت آشیان مرا

💡 مست عشقم، روز و شب، ناخورده می، نادیده کام خلق پندارند مستی از می و جامست و بس

💡 فتادم در تظلم روز جولان بر سر راهش نگفت آن بیوفا کان آدمی یا برگ کاهی بود