رخوت زای نخاعی

{spinal sedative} [پزشکی] رخوت زایی که فعالیت کارکردی یا نابهنجار نخاع را تخفیف می دهد

💡 یکی از شایعترین دلایل فلج اندام آسیب نخاعی بر اثر عوامل مختلف مانند تروما، تومور و فشار خارجی مانند فتق دیسک است. در این حالت بسته به محل آسیب ما علائم متفاوتی را در بیمار می‌بینیم

💡 در طی عمل جراحی که روی پایش بود، یک چاقوی جراحی در بدن او باقی مانده بود و بعدها برای از برداشتن این چاقو جراحی دیگری که ناموفق بود روی وی انجام شد که طی آن به طناب نخاعی او آسیب رسید، پس از استفاده از صندلی چرخدار برای ۱٫۵ سال، او توانست بعد از درمان دوباره راه برود.

💡 این جراحی با کمک میکروسکوپ انجام می‌شود. تفاوت مهم این جراحی با انوع قبلی در این است که لامینکتومی صورت نمی‌گیرد یعنی لامینا برداشته نمی‌شود بلکه لامینای مهره‌های بالا و پایین از هم دور شده و جراح با استفاده از وسایل خاص از فضای بین آنها به داخل کانال نخاعی رفته و بقیه جراحی را مانند قبل انجام می‌دهد.

💡 نورون‌های قشر جداگانه به‌طور منظم تحت شرایط خاصی قرار می‌گیرند، اما در سلول‌های مغز نخاعی با ورودی‌های سیناپسی بسیار نوسان بمباران می‌شوند و به‌طور ظاهری به‌طور تصادفی آتش می‌زنند.

💡 هر سرخرگ میان‌دنده‌ای از خود یک شاخه پشتی بیرون می‌دهد که به سوی ماهیچه‌های مهره‌ای پشتی می‌رود، همچنین یک شاخه کوچک خاری که از راه سوراخ بین مهره‌ای متناظر خود به سوی طناب نخاعی و غشاهای آن می‌رود.

💡 یک دسته از بافت عصبی که اصطلاحاً به آن طناب نخاعی گفته می‌شود، از طریق مجرا یا کانالی که در داخل مهره‌ها وجود دارد، از مغز به سمت پایین می‌آید. ریشه‌های عصبی از طناب نخاعی خارج شده و مسافتی کوتاه در کانال را طی می‌کنند، سپس از هر سمت مهره (چپ و راست) یک عصب خارج می‌شود تا قسمت مربوط به خودش (تنه، دست‌ها یا پاها) را عصب‌رسانی کند.