ربیعهبن سلمه

( ربیعةبن سلمة ) ربیعةبن سلمة. [ رَ ع َ ت ِ ن ِ س َ ل َ م َ ] ( اِخ ) ابن عبداﷲ بنی حارث بن سوم بن عدی بن اشرس بن شبیب بن سکون شاعر سکونی، مکنی و معروف به ابن الغزالة. ابن کلبی او را جاهلی شمرده و ابن درید گفته وی اسلام را درک کرده است. ( از الاصابة ج 1 قسم 3 ).

ابن عبد الله بنی حارث بن سوم بن عدی بن اشرس بن شبیب بن سکون شاعر سکونی مکنی و معروف به ابن الغزاله.

💡 و انگيزه ازدواجش با (ام سلمه ) اين بود كه وى نام اصليش (هند) بود و قبلا همسرعبداللّه بن ابى سلمه پسر عمه رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله )

💡 پيامبر (صلى الله عليه وآله ) آمد و مقدارى خاك سرخ آورده بود، ام سلمه آن خاك راگرفت و در دستمالى ريخت و براى خود نگهداشت. (336)

💡 بخارى در صحيح خود(732) از ابو سلمه و غيره، از پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله -روايت مى كند كه فرمود: هرگاه حاكم حكم كرد واجتهاد نمود و به واقع اصابت كرد، دواجر دارد، و چنانچه حكم كرد و اجتهاد نمود و به خطا رفت، يك اجر خواهد داشت.

💡 ام سلمه گفت: راستى كه تو صاحب آن هستى، سپس گفت: همان كه آن را نوشته دوستداشت كه آن را به تو ببخشد. پس نامه را به آن حضرت داد، حضرت آن را گشود، نظرىدر آن كرد و فرمود: بى شك در اين دانشى جديد است.))

💡 عبدالله زبير كه پيش ام سلمه ايستاده بود و سخنان ام سلمه را در بيانفضائل على عليه السلام را مى شنيد،گفت: اى ام سلمه ! تو هرگز باآل زبير خوب نبودى و هيچ وقت ما را دوست نداشتى.