ربیعهبن سلمه
لغت نامه دهخدا
( ربیعةبن سلمة ) ربیعةبن سلمة. [ رَ ع َ ت ِ ن ِ س َ ل َ م َ ] ( اِخ ) ابن عبداﷲ بنی حارث بن سوم بن عدی بن اشرس بن شبیب بن سکون شاعر سکونی، مکنی و معروف به ابن الغزالة. ابن کلبی او را جاهلی شمرده و ابن درید گفته وی اسلام را درک کرده است. ( از الاصابة ج 1 قسم 3 ).
فرهنگ فارسی
ابن عبد الله بنی حارث بن سوم بن عدی بن اشرس بن شبیب بن سکون شاعر سکونی مکنی و معروف به ابن الغزاله.
جمله سازی با ربیعهبن سلمه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 و انگيزه ازدواجش با (ام سلمه ) اين بود كه وى نام اصليش (هند) بود و قبلا همسرعبداللّه بن ابى سلمه پسر عمه رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله )
💡 پيامبر (صلى الله عليه وآله ) آمد و مقدارى خاك سرخ آورده بود، ام سلمه آن خاك راگرفت و در دستمالى ريخت و براى خود نگهداشت. (336)
💡 بخارى در صحيح خود(732) از ابو سلمه و غيره، از پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله -روايت مى كند كه فرمود: هرگاه حاكم حكم كرد واجتهاد نمود و به واقع اصابت كرد، دواجر دارد، و چنانچه حكم كرد و اجتهاد نمود و به خطا رفت، يك اجر خواهد داشت.
💡 ام سلمه گفت: راستى كه تو صاحب آن هستى، سپس گفت: همان كه آن را نوشته دوستداشت كه آن را به تو ببخشد. پس نامه را به آن حضرت داد، حضرت آن را گشود، نظرىدر آن كرد و فرمود: بى شك در اين دانشى جديد است.))
💡 عبدالله زبير كه پيش ام سلمه ايستاده بود و سخنان ام سلمه را در بيانفضائل على عليه السلام را مى شنيد،گفت: اى ام سلمه ! تو هرگز باآل زبير خوب نبودى و هيچ وقت ما را دوست نداشتى.