ربیعبن زیاد

ربیعبن زیاد. [ رَ ع ِ ن ِ ] ( اِخ ) ابن انس بن دیان بن قطن بن زیادبن حارث بن مالک بن ربیعةبن کعب بن حارث حارثی... رجوع به ربیع حارثی و حبیب السیر چ خیام ص 503 و تاریخ بیهقی ص 26 و عیون الاخبار فهرست ج 1 و 2 و عقدالفرید فهرست ج 1 و 2 و3 و 4 و 6 و 7 و احوال و اشعار رودکی ج 1 ص 241 و البیان و التبیین ج 2 ص 200 و قاموس الاعلام ترکی ج 3 شود.
ربیعبن زیاد. [ رَ ع ِ ن ِ ] ( اِخ ) ابن سلامةبن قیس قضاعی سپس تُوَیلی. چابکسوار نامدار معروف به اعرج. او را اشعاری نغز از دوره جاهلیت بود و برحسب نوشته ابن کلبی تا عهد عثمان زنده بوده است. ( از الاصابة ج 1 قسم 1 ).
ربیعبن زیاد. [ رَ ع ِ ن ِ ] ( اِخ ) ابن عبداﷲ بن سفیان بن ناشب عبسی. یکی از بزرگان و نوابغو شجاعان دوران جاهلیت عرب بود. او را کامل نیز می گفتند. او شاعر بود و پیش نعمان بن منذر رفت. در حدود سال 30 پیش از هجرت درگذشت. ( از اعلام زرکلی ). و رجوع به عقدالفرید فهرست ج 6، عیون الاخبار ج 4 ص 65، البیان و التبیین ج 2 ص 242 و جهانگشای جوینی ج 2 ص 239 شود.

ربیع ابن زیاد بن عبد الله بن سفیان ابن ناشب عبسی یکی از بزرگان و نوابغ و شجاعان دوران جاهلیت عرب بود.

💡 بر سر گل باغ تو زیاد است حزین را او را ز گلستان تو یک برگ گیا بس

💡 در جام لاله و گل این باغ کرده اند خونابه غمی که ز دلها زیاد بود

💡 از جام غیر، آن لب میگون زیاد نیست باید خمار خود ز شراب دگر شکست

💡 شدازخط صائب صفای آن لب لعلی زیاد گوهر از گرد یتیمی می شود شاداب تر

💡 دلم زیاد قفس سیدا ملول شد به مرغ خانه صیاد دیده می ماند

💡 صباکه روحش شادان زیاد در جنت صبا که جانش خرم بواد در محشر