ربیع بنت معوز
لغت نامه دهخدا
ربیع بنت معوز. [ رَ ب ِ ت ِ م ُ ع َوْ وَ ] ( اِخ ) ابن عفراء انصاری. صحابیی والامقام بود. او به حضرت رسول بیعت کرد و در غزوات شرکت می جست و به مداوای زخمیها میپرداخت. ربیع تا روزگار معاویه زندگی کرد ودر حدود سال 45 هَ. ق. درگذشت. ( از اعلام زرکلی ).
فرهنگ فارسی
ربیع بنت معموز بن عفرائ انصاری صحابی والا مقام بود.
جمله سازی با ربیع بنت معوز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چهره دلدار راخوانند اگر روز ربیع می توان گفتن شب قتل محرم گشته ای
💡 در عاشر محرم اگرکشته شد حسین در عاشر ربیع چرا دل پر از غم است
💡 از وزش باد دی شخص جهان بود پیر نک ز هوای ربیع گشت دگر ره جوان
💡 چرا تازه نمیباشی ز الطاف ربیع دل چرا چون گل نمیخندی چرا عنبر نمیسایی
💡 وزید چون به گلستان دهر باد ربیع نمود نکهتش اموات باغ را احیا
💡 وی در ربیعالاول سال ۱۳۱۳ قمری درگذشت و در دارالسیاده دفن گردید.