ربیع بنت معوز

ربیع بنت معوز. [ رَ ب ِ ت ِ م ُ ع َوْ وَ ] ( اِخ ) ابن عفراء انصاری. صحابیی والامقام بود. او به حضرت رسول بیعت کرد و در غزوات شرکت می جست و به مداوای زخمیها میپرداخت. ربیع تا روزگار معاویه زندگی کرد ودر حدود سال 45 هَ. ق. درگذشت. ( از اعلام زرکلی ).

ربیع بنت معموز بن عفرائ انصاری صحابی والا مقام بود.

💡 چهره دلدار راخوانند اگر روز ربیع می توان گفتن شب قتل محرم گشته ای

💡 در عاشر محرم اگرکشته شد حسین در عاشر ربیع چرا دل پر از غم است

💡 از وزش باد دی شخص جهان بود پیر نک ز هوای ربیع گشت دگر ره جوان

💡 چرا تازه نمی‌باشی ز الطاف ربیع دل چرا چون گل نمی‌خندی چرا عنبر نمی‌سایی

💡 وزید چون به گلستان دهر باد ربیع نمود نکهتش اموات باغ را احیا

💡 وی در ربیع‌الاول سال ۱۳۱۳ قمری درگذشت و در دارالسیاده دفن گردید.