ربا خواره

رباخواره. [ رِ خوا / خا رَ / رِ ] ( نف مرکب ) رباخوار. که پول ربا بخورد. که سود مرابحه بخورد. خورنده پول ربا. ج، رباخوارگان:
جز ندامت بقیامت نبرد رهبر تو
تات میخواره رفیقست و رباخواره ندیم.ناصرخسرو.حرص رباخواره ز محرومی است
تاج رضا بر سر محکومی است.نظامی.گزیت رباخوارگان چون دهم
بخود بر چنین خواریی چون نهم ؟نظامی.و رجوع به ربا و رباخوار و رباخواری شود.

ربا خوار. که پول ربا بخورد. که سود مرابحه بخورد.

💡 بازماند دهن طفل لبن خواره ز شوق هرگه آیند لبان تو به شکر خائی

💡 خواره خارا اسیرانرا ببالین متکاست جامه خونین شهیدانرا بپهلو بسترست

💡 از هیبت تو این دل غم خواره بسوخت دل خود که بود که جان بیچاره بسوخت

💡 حرام خواره وغمّاز را نداری دوست مکارم توازآن ترک جام وساغرکرد

💡 تا جام باده بر لب ساقی گذر نکرد مِی خواره را ز راز نهان با خبر نکرد

💡 تنت قارون شده است و جانت مفلس یکی شاد و دگر تیمار خواره