ذواربع شعب

لغت نامه دهخدا

ذواربع شعب. [ اَ ب َ ع َ ش ُ ع َ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب ) چهارشاخه. چهارشعبه. خداوند چهار شاخ یا شاخه.

جمله سازی با ذواربع شعب

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 زو عرش و زو غبرا بود زو علم و زو اسما بود این خود همان دریا بود کز حد فزونستش شعب

💡 سپاه را که فرستاد؟ خواجه، ‌‌کی‌؟ شعبان کدام خواجه‌؟ مهین خواجهٔ عطاگستر

💡 بس دی شد و اُردی شد و شعبان شد و شوال بگذشت بسی هفته بسی ماه بسی سال

💡 هر یک از آن شعب ای جان پدر محکمه ایست که به هر محکمه ای جان پدر مظلمه ایست

💡 و كسى كه بيست و پنج روز از شعبان را روزه بگيرد، بيزارى از نفاق به او مى دهند.

💡 وقت و محل تولد:روز پنج شعبان سال 38 هجرى (يا 15 جمادى الاولى همانسال ) در مدينه