ذنب الحدائه

لغت نامه دهخدا

( ذنب الحدائة ) ذنب الحدائة. [ذَ ن َ بُل ْ ح َ ءَ ] ؟.

جمله سازی با ذنب الحدائه

شمس رایش گر فتد ناگاه بر راس و ذنب گردد از تاثیر آن نور آسمان زرین کمر
معناى (ذنب ) و مراد از اينكه موسى عليه السّلام فرمود: (و لهم على ذنب )
حديث: 2 و روى يسلب الله عبدا كريمتيه او احديهما الا و يسالهعن ذنب.
تا بود شاه فلک را ذنب و راس کمر تا بود مرد هنر را محل از فضل و حسب
ذو ذنب دایم از چرخ به خاک آون بود واینک از خاک به چرخ آون بس ذو ذنب است
ماه را راس و ذنب ره ندهد در هر برج تا ز سعد تو ندارند مر این هر دو جواز