دیر میخائیل

دیر میخائیل. [ دَ رِ ] ( اِخ ) نام دو دیر است یکی به دمشق و دیگری به موصل. در موصل به آن دیر مارنخایال و در دمشق به آن دیرالبخت نیز گویند. رجوع به این دو نام شود. ( از معجم البلدان ).

💡 کالسنیکووا در ۱۷ سالگی تدریس فلوت را در یک مدرسه خصوصی در مینسک آغاز کرد. او همچنین در ارکستر کنسرت ملی آکادمیک جمهوری بلاروس به سرپرستی میخائیل فینبرگ فلوت نواخت. او در تورهای زیادی از جمله ایتالیا، لهستان و لیتوانی حضور داشت.

💡 با روی کار آمدن اتحاد جماهیر شوروی، کمونیست‌ها آخرین رومانوف‌ها را اعدام کردند و مورخان آنان مانند میخائیل پوکروفسکی دیدگاه‌های شدیداً منفی نسبت به کل آن خاندان ارائه کردند. اما ژوزف استالین چگونگی تقویت دولت و عملکرد جنگی، دیپلماسی، صنعت، آموزش عالی و مدیریت دولتی شخص پتر را تحسین می‌کرد. استالین در سال ۱۹۲۸ نوشت:

💡 اختلاف نظر میان بکداش و معاون دبیرکل، یوسف فیصل در سال ۱۹۸۶ منجر به انشعاب در حزب شد. فیصل از سیاست‌های جدید پرسترویکا و گلاسنوست که از سوی دبیرکل وقت حزب کمونیست شوروی میخائیل گورباچف دنبال می‌شد حمایت می‌کرد. اما بکداش مخالف این سیاست‌ها بود. تعداد زیادی از روشنفکران حزب به همراه فیصل از حزب جدا شدند، این در حالی بود که بکداش پشتیبانی پایگاه کردی قابل ملاحظهٔ حزب را از دست نداد.

💡 سیمئون سث (به یونانی: Συμεὼν Μάγιστρος Ἀντιοχείας τοῦ Σήθι)،پزشک یهودی اهل بیزانس،پژوهشگر، کاخ‌دار بزرگ تحت تسلط میخائیل هفتم بود که در قرن یازدهم می‌زیست.او معاصر میخائیل پسلوس بود.

💡 سرنوشت یک انسان (به روسی: Судьба человека) نام یک کتاب ادبی است که توسط میخائیل شولوخف، نویسندهٔ اهل روسیه نوشته شده‌است. سرنوشت یک انسان به سال ۱۹۵۷ به رشته تحریر آمده‌است.