دیباچه نگار

💡 هنری میلر این را که گورجیف خود را مقدس نمی‌دید تأیید می‌کرد؛ اما پس از نوشته دیباچه کوتاهی برای کتاب فریتز پیتر به نام کودکی با گورجیف، میلر نوشت قرار نیست مردم «زندگی هماهنگی» را رهبری کند، و این خلاف چیزی است که گورجیف ادعا می‌کرد و نهادش را هم همین نامید.

💡 مرا که با من از اینسان ستم کند گردون چه جای کتبت دیباچه سفینه بود

💡 پس این کتاب در بیان سلوک راه دین و وصول به عالم، یقین و تربیت نفس انسانی و معرفت صفات ربانی بر پنج باب و چهل فصل بنا می‌افتد. چنانک شرح آن در باب دیباچه بیاید ان‌شاءالله وحده.

💡 خود کسروی در سال ۱۳۲۳، نوشته‌ای در پاسخ به هایهوی مخالفان بر دیباچه کتاب «شیعی گری» می‌نویسد که چنینست:

💡 دیگر دیباچه‌ای است که به متون عکسی بُندهش بزرگ نوشته و در سال ۱۹۰۸ انتشار یافته‌است. از آنجا که خواندن خط پهلوی دشواراست، وی متن بندهشن را به خط لاتینی درآورده و ضمناً آن را به انگلیسی هم ترجمه کرده است.

💡 بستست خطش از نو دیباچه‌ای که گویا هست آیت نخستین از مصحف نکوئی

💡 هر نویسنده بزرگ سعی می‌کند با دقت بسیار زیاد، متن دیباچه نگار را به گونه‌ای بنویسد که خواننده را برای ورود به دنیای داستان یا بحث‌های اصلی آماده کند.

💡 در کتاب‌های تاریخی بسیار قدیمی، معمولاً دیباچه نگار با لحنی بسیار رسمی و با استفاده از کلمات فاخر، به معرفی نویسنده و هدف از نگارش اثر می‌پردازد.

💡 وظیفه دیباچه نگار این است که پیش از شروع متن اصلی، زمینه‌های لازم و خلاصه‌ای از آنچه در صفحات آینده خواهد آمد را برای مخاطب تبیین کند.