لغت نامه دهخدا
دهشت انگیز. [ دَ / دِ ش َ اَ ] ( نف مرکب ) دهشت انگیزنده. دهشت آور. مهیب و هولناک. ( ناظم الاطباء ). وحشت انگیز. ( آنندراج ).
دهشت انگیز. [ دَ / دِ ش َ اَ ] ( نف مرکب ) دهشت انگیزنده. دهشت آور. مهیب و هولناک. ( ناظم الاطباء ). وحشت انگیز. ( آنندراج ).
( ~. اَ ) (ص فا. ) ترس آور، وحشت انگیز.
( صفت ) ترس آور وحشت انگیز.
ترس آور، وحشت انگیز.
💡 خطت فتنه ست و لبها فتنه انگیز دلم زان فتنه خون و دیده خونریز
💡 بیدل به فغان زین قفست نیست رهایی ای خاک به خون خفته غبار دگر انگیز
💡 وهر، جولیان؛ (۱۹۴۲)، ماجراهای هیجان انگیز فینی فیدلر، شرکت کوپلز و لئون
💡 مرحبا ای عشق صلح انگیز کز تاثیر تو یار شد با ما به عالم گر عدوئی داشتیم
💡 از اشک و آه حسرت باران و برقی انگیز سیلاب ران زمین را در تاب کش زمان را
💡 دردی که به افسانه و افسون رود از دل صد شعبده انگیز که بیرون رود از دل