درید بن صمه

دُرَید بن صِمّه ( ـ ۸ق)
شاعر و جنگاور عرب. از قبیلۀ جُشَم، از دشمنان پیامبر اسلام، و راهنما و مشوّق کفار بود. در سنین کهولت، در جنگ حُنَین شرکت کرد و کشته شد. قصاید او غالباً در وصف رزم و ستایش از خصایل مردانگی است. اشعارش دربارۀ فضیلت صبر و پایداری مشهور است.

[ویکی فقه] دُرید بن صمّه، از قبیله بنی هوازن، یکی از شاعران و جنگ آوران عرب تا قبل از اسلام محسوب می گردد. او بزرگ بنی جُشَم و فرمانده ایشان بود و عمری طولانی کرد تا اسلام را درک کرد، ولی اسلام نیاورد و سرانجام در جنگ حنین بر آیین جاهلیت کشته شد.
ابوقرّه، درید بن معاویة بن حارثِ حبشیِ بکری، از قبیله بنی هوازن
زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۶۰.
۱. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۲۶۰.
عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگران پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۱۱۴.رده های این صفحه: تاریخ اسلام | درگذشتگان سال 8 قمری | شاعران عرب جاهلی | شخصیت های عصر جاهلیت | کشته شدگان غزوه حنین




































آخرین مطالب اضافه شده
...

💡 لاجرم زنجیرها را بر درید مملکت بر هم زد و شد ناپدید

💡 بدین قصیده برگذشت شعر من ز بن درید و از اماصحای او

💡 نافه ی موی تو که نافم درید دلق حیا، ستر عفافم درید

💡 گرش نامه پرویز بدخو درید همش تیغ فرزند، پهلو درید

💡 سر عشقی بود پنهان در درونم سال‌ها از چه ای دیده دریدی پرده اسرار من

💡 چو شداد عاد آن چنان بنگرید گریبان خود را سراسر درید