دام طراز

دام طراز. [ طِ ] ( نف مرکب )طرازنده دام. آراینده دام. || دامدار. ( ناظم الاطباء ). تعبیه کننده آلت شکار. صیاد. || منصوبه باز. || رایزن. ( ناظم الاطباء ). || مجازاً مکار. دغاباز. عیّار. فریبنده. گربز. حیله گر. محیل. ج، دام طرازان. ( از آنندراج ). || اختراع کننده و مدبر. ( ناظم الاطباء ).

طرازند. دام

💡 دارد از جود دو دستت‌آرزو یکدست فرش تا طراز بزمگاه و زینت ایوان‌کند

💡 این روستا در دهستان طراز ناهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۸خانوار) بوده‌است.

💡 فرایض و سُنَن آراسته به‌ طاعت توست که طاعت تو طراز فرایض و سُنَن است

💡 149-خطابه زينب كبرى پشتوانه انقلاب امام حسين عليه السلام: صفحات 55 -57،اثر دانشمند محترم محمد مقيمى از انتشارات سعدى، بهنقل از طراز المذهب: صفحه 32و 22.

💡 گرچه استفاده از لغت عظمی بعد از آیت‌الله صرفاً اختصاص به مراجع طراز اول ندارد و یک صفت تکریمی است. «به معنای بزرگتر».

💡 به قد هر که برد تیغ هجران خلعت دردی سرشک لعل من آن را طراز آستین گردد