خیره چشمی کردن

خیره چشمی کردن. [ رَ / رِ چ َ / چ ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) بیشرمی کردن. پررویی کردن. لجاجت کردن. خودسری کردن. خیره سری کردن. عناد کردن. خودرایی کردن.

بیشرمی کردن پر رویی کردن

💡 عشق ز آغاز همه حیرتست عقل در او خیره و جان گشته دنگ

💡 پیش تواند حاضر اهل جفا و لعنت لعنت چرا فرستی خیره به چین و ماچین؟

💡 کرا بانگ و نامش شود زیر خاک چه شادی کند خیره بر بانگ زیر؟

💡 در ایشان خیره شد هر کس که می‌تاخت که خسرو را ز شیرین باز نشناخت

💡 نه ایدر به پیکار و جنگ آمدیم که خیره بکام نهنگ آمدیم

💡 که چشم فلک اندر آن خیره گشت پر از کشته شد سربسر روی دشت