خوی گیرساز

خوی گیرساز. [ خوَی ْ / خَی ْ / خِی ْ / خُی ْ ] ( نف مرکب ) آنکه نمد سازد. اَکّاف. ( منتهی الارب ).

آنکه نمد سازد اکاف

💡 به مردم چنین گفت آن زشت خوی که آیینه بندند بازار و کوی

💡 بس اعتماد مکن بر دوام دولت دهر که آزمودهٔ خلق است خوی غدارش

💡 همچو گوئی گرد بودن خوی کرد یعنی از سرگشتگی چون گوی گرد

💡 ز آفرینش تو زشت خوی و نیکوخوی یکی است مایه صلح و یکی است آلت جنگ

💡 با روی چو نوبهار و با خوی دئی با ما چو خمار و با دگر کس چو میی

💡 ای عشق بیا به تلخ خویان خو بخش ای پشت جهان به حسن چوپان رو بخش