خوش گهری
لغت نامه دهخدا
خوش گهری. [ خوَش ْ / خُش ْ گ ُ هََ ] ( حامص مرکب ) خوش گوهری. خوش طبعی. خوش ذاتی. مقابل بدگهری.
فرهنگ فارسی
خوش گوهری خوش طبعی
جمله سازی با خوش گهری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بر هر چه نظر میکنم از وی اثری هست وندر دل هر قطره ز بحرش گهری هست
💡 هر نفس آمد گهری ارجمند قیمت آن بیشتر از چون و چند
💡 قاسم، شناوری تو درین بحر بی کران از قعر بحر جان گهری یافتی بگو
💡 بعد از آن در صدف سینه ایشان بصفا فطرت هستی خود را گهری کردم و رفت
💡 گهری لطیف کانی به مکان لامکانی بویست اشارت دل چو دو دیده اشک بیزد
💡 در فرهنگ و ادب فارسی، خوش گهری و داشتن اخلاق نیکو از مهمترین ویژگیهایی است که یک انسان میتواند برای کسب احترام در میان مردم به کار بگیرد.
💡 بزرگان همیشه تأکید میکردند که ثروت و مقام اجتماعی بدون داشتن خوش گهری و تواضع، ارزش چندانی در برابر نگاه منتقدانه و صادقانه مردم نخواهد داشت.
💡 تربیت فرزندان با تمرکز بر مفاهیم خوش گهری و ادب، باعث میشود که آنها در آینده به عنوان افرادی محترم و الگو در جامعه شناخته شوند.