خوش ریختی

خوش ریختی. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( حامص مرکب ) خوش قالبی. خوش اندامی. نیکوشکلی. خوب هیئتی.

خوش قالبی خوش اندامی

💡 کرد مینای فلک قالب تهی بر زمین تا ریختی صهبای عشق

💡 اگر پر درم مشت بستی لئیم فرو ریختی همچو سیماب سیم

💡 آب رحمت ریختی در جام ما تابهر جانب برآمد بانگ رود

💡 ریختی خون نعمت الله را ننگ خون گدا چه خواهی کرد

💡 وه چه سنگی که خون خاقانی ریختی نامده دریغ از تو

💡 از او ریختی سر، گه کارزار به نوعی که از شعله ریزد شرار